Λ. Δημοκρατίας 16Α, Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης • Τηλ: 2310694535 • info@mentiperiodontologos.gr

Χειρουργική Στόματος

Περιοδοντολόγος, Χειρουργός Οδοντίατρος Α.Π.Θ. Σοφία Μεντή DDS, MSc

Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούνται επεμβάσεις μικροχειρουργικής στη στοματική κοιλότητα, για αποκατάσταση της υγείας του στοματογναθικού συστήματος, της ανατομίας των ιστών, της λειτουργικότητας και της αισθητικής.

1. Ουλοβλεννογόνια χειρουργική

Στην θεραπευτική αυτή κατηγορία εμπίπτουν τα εξής περιστατικά:

Α. Κάλυψη Υφιζήσεων
  • Ο Χώρος του Ιατρείου | Σοφία Μεντή DDs, MSc | Περιοδοντολόγος, Χειρουργός Οδοντίατρος Α.Π.Θ.
  • Ο Χώρος του Ιατρείου | Σοφία Μεντή DDs, MSc | Περιοδοντολόγος, Χειρουργός Οδοντίατρος Α.Π.Θ.

    Η υποχώρηση των ούλων οφείλεται σε δύο κυρίως αίτια:

  • Περιοδοντική νόσος: Η απώλεια του στηρικτικού οστού του δοντιού συνοδεύεται και από αντίστοιχη απώλεια ούλων. Τα δόντια εμφανίζονται σαν να έχουν επιμηκυνθεί, οπότε και -αν πρόκειται για πρόσθια δόντια- δημιουργείται αισθητικό πρόβλημα.
  • Τραυματικοί παράγοντες: η υποχώρηση των ούλων οφείλεται συχνά σε τραυματικό βούρτσισμα με δυνατές κινήσεις και σκληρές οδοντόβουρτσες.
  • Ορθοδοντική μετακίνηση: κατά την ορθοδοντική θεραπεία είναι πιθανό κάποια δόντια να μετακινηθούν εκτός του οστικού περιγράμματος και να προκύψει στο σημείο αυτό υποχώρηση των ούλων.
  • Η κάλυψη γίνεται με τη βοήθεια μοσχευμάτων μαλακών ιστών, τα οποία προέρχονται είτε από τον ίδιο άνθρωπο (λαμβάνεται συνήθως μόσχευμα από το εσωτερικό του ουρανίσκου), είτε από έτοιμα μοσχεύματα που υπάρχουν σε τράπεζες ιστών.

Β. Εκτομή Χαλινών

    Χαλινός ονομάζεται η λεπτή μεμβράνη που ενώνει κινητά μέρη του στόματος, όπως το χείλος ή η γλώσσα, με ακίνητα, όπως τα ούλα ή το έδαφος του στόματος.

    Σε αρκετές περιπτώσεις η παρουσία εκτεταμένων χαλινών δυσκολεύει τις κινήσεις και την ομιλία, προκαλεί υποχώρηση των ούλων, εμποδίζει την τοποθέτηση κινητών προσθετικών συσκευών και αποτρέπει την ορθοδοντική συνένωση των μπροστά κεντρικών δοντιών, όταν υπάρχει κενό ανάμεσά τους.

    Για το σκοπό αυτό συνίσταται η χαλινεκτομή, η αφαίρεση δηλαδή της μεμβράνης αυτής, μια απλούστατη διαδικασία, ανώδυνη, με ταχύτατη επούλωση, χωρίς να καταλείπει σημάδια ή ουλές.

Γ. Ουλεκτομή

    Σε ορισμένες περιπτώσεις τα ούλα εμφανίζονται παχιά και διογκωμένα, σε τέτοιο βαθμό ώστε να καλύπτουν σημαντικό μέρος της επιφάνειας του δοντιού. Η διόγκωση αυτή των ούλων μπορεί να είναι απλά ιδιαιτερότητα του οργανισμού (ιδιοπαθής υπερπλασία των ούλων, κληρονομική ινωμάτωση ούλων), να οφείλεται στη χρόνια λήψη ορισμένων φαρμάκων, ή να αποτελεί αντίδραση σε χρόνιο τραυματισμό σε συνδυασμό με πλημμελή στοματική υγιεινή (π.χ. κατά την ορθοδοντική θεραπεία).

    Σε ορισμένους επίσης ασθενείς τα δόντια καλύπτονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τα ούλα, με αποτέλεσμα τα δόντια να φαίνονται κοντά, και, κατά το χαμόγελο, να αποκαλύπτεται μεγάλο μέρος μαλακών ιστών (ουλικό χαμόγελο).

    Η ουλεκτομή είναι η θεραπευτική τεχνική, κατά την οποία αφαιρείται η περίσσεια των μαλακών ιστών και επανασχεδιάζεται το περίγραμμα των ούλων γύρω από τα δόντια, ώστε το χαμόγελο να γίνει συμμετρικό και αρμονικό.

2. Κατευθυνόμενη οστική αναγέννηση με τη βοήθεια οστικών μοσχευμάτων

Αποτελεί την τοποθέτηση των κατάλληλων οστικών μοσχευμάτων σε περιοχές της γνάθου, όπου υπάρχει έλλειψη οστού. Η διαδικασία αυτή πραγματοποιείται είτε στα πλαίσια της διατήρησης δοντιών και εμφυτευμάτων που έχουν χάσει οστό εξαιτίας περιοδοντικής ή περιεμφυτευματικής νόσου, είτε ως προθεραπεία πριν την τοποθέτηση εμφυτευμάτων, όταν το οστό που υπάρχει δεν επαρκεί για εμφυτεύματα ικανού μήκους και διαμέτρου.

3. Xειρουργική επιμήκυνση κλινικής μύλης

Σε κάποιες περιπτώσεις τα δόντια τερηδονίζονται ή σπάνε κάτω από το επίπεδο του οστού και των ουλών και είναι δύσκολο να αποκατασταθούν προβλέψιμα, ενώ κατά τα άλλα η ρίζα τους παραμένει καλή. Όταν η ρίζα που παραμένει έχει ικανοποιητική οστική στήριξη, αφαιρείται οστό μερικών χιλιοστών γύρω από το δόντι, ώστε αυτό να «μακρύνει» και να δημιουργηθεί μια σταθερή βάση για να αποκατασταθεί με προσθετική.

Η εξαγωγή ενός δοντιού που θα μπορούσε να διατηρηθεί, συχνά οδηγεί σε πιο πολύπλοκες και δαπανηρές λύσεις για την αντικατάστασή του, όπως οι γέφυρες και τα εμφυτεύματα.

4. Αποκάλυψη εγκλείστων δοντιών (π.χ. κυνοδόντων στα πλαίσια ορθοδοντικής θεραπείας)

Πραγματοποιείται σε δόντια που δεν έχουν ανατείλει φυσιολογικά στο στόμα και έχουν παραμείνει κλεισμένα στο εσωτερικό του οστού.

Με μια μικρή παρέμβαση προσεγγίζονται και προσκολλάται στην επιφάνειά τους το κατάλληλο ορθοδοντικό εξάρτημα, που θα τα επαναφέρει στη σωστή τους θέση στον οδοντικό φραγμό.

5. Εξαγωγή 3ων γομφίων

Οι φρονιμήτες μπορεί να είναι είτε έγκλειστοι, δηλαδή μέσα στο οστό ή καλυμμένοι από μαλακό ιστό, είτε ημιέγκλειστοι, δηλαδή να έχουν ανατείλει κατά ένα τμήμα τους στο στόμα. Συνήθως οι ημιέγκλειστοι σωφρονιστήρες αποτελούν το μεγαλύτερο πρόβλημα, δημιουργώντας συνεχώς περιστεφανίτιδα στην αντίστοιχη περιοχή. Η περιστεφανίτιδα είναι φλεγμονή, που προκαλείται από την κατακράτηση τροφών και μικροβίων στην περιοχή μεταξύ του συγκεκριμένου δοντιού και του ούλου που το περιβάλλει και το καλύπτει, μια επώδυνη κατάσταση που εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις. Η περιστεφανίτιδα αποτελεί την κυριότερη ένδειξη για την εξαγωγή των σωφρονιστήρων. Η δεύτερη κυριότερη ένδειξη για την εξαγωγή τους είναι η ανώμαλη θέση τους, η οποία μπορεί να αποτελεί την αιτία για την στρέβλωση των υπόλοιπων δοντιών της γνάθου, λόγω πίεσης, για απορρόφηση του οστού ή της ρίζας των δεύτερων γομφίων (τραπεζιτών) ή τέλος για τερηδονισμό τους ο οποίος δύσκολα αντιμετωπίζεται εάν δεν εξαχθεί ο αντίστοιχος φρονιμήτης.

6. Ακρορριζεκτομή προσθίων δοντιών

Η ακροριζεκτομή είναι μία μικρή χειρουργική επέμβαση η οποία στοχεύει στην εξουδετέρωση μιας φλεγμονής που προσβάλλει το άκρο της ρίζας ενός δοντιού. Αποτελεί τη θεραπεία επιλογής, όταν έχουν δημιουργηθεί κύστεις ή αποστήματα στην περιοχή της ρίζας του δοντιού, που δεν αντιμετωπίζονται με απονεύρωση (ενδοδοντική θεραπεία) ή όταν η τελευταία για κάποιους λόγους έχει αποτύχει.

Με την ακροριζεκτομή αποκαλύπτουμε και λειαίνουμε το άκρο της ρίζας ενός δοντιού, ενώ ταυτόχρονα αφαιρούμε τους γύρω φλεγμονώδεις, παθολογικούς ιστούς και τις κύστεις και σφραγίζουμε ερμητικά το τμήμα της ρίζας που έχει παραμένει στο άκρο.